Surya Ugavala Nahi tar Marathi Nibandh: एका सकाळी मी अचानक जागा झालो. खिडकीतून नेहमीचा पिवळा उजेड येत नव्हता. घड्याळात सात वाजले होते, पण बाहेर अंधारच होता. मी विचार केला, “आज सूर्य उगवला नाही तर?” हा विचार मनात येताच मला खूप विचित्र वाटलं. सगळं आयुष्य कसं बदलून जाईल याची कल्पनाच करवत नव्हती.
बालपणी मी आजोळी राहायचो. तिथे आजोबा रोज पहाटे मला घेऊन शेतात जायचे. “सूर्य उगवला की दिवस सुरू होतो, बेटा,” असं ते म्हणायचे. तेव्हा मला कळत नव्हतं की सूर्य केवळ प्रकाश देत नाही, तर सगळ्या गोष्टींना ऊर्जा देतो. एकदा शाळेत आम्ही सर्व मित्र-मैत्रिणींनी “सूर्य” वर छोटा प्रकल्प केला होता. तेव्हा माझ्या मित्राने सांगितलं की, “सूर्य नसेल तर झाडं वाढणार नाहीत, फळं येणार नाहीत आणि आम्ही खाणार तरी काय?” त्या वेळी आम्ही हसलो होतो, पण आज त्या गोष्टी आठवतात तेव्हा खरंच भीती वाटते.
जर सूर्य उगवला नाही तर सकाळी शाळा कशी जायची? रस्त्यावर दिवे लावावे लागतील, पण तेही किती वेळ टिकतील? आई-बाबा कामावर जातील का? शेती करणारे काकांनी काय करावं? आमच्या घराच्या मागे छोटी भाजीपाल्याची बाग आहे. तिथली भाजी रोज सूर्यप्रकाशात हिरवीगार दिसते. एकदा मी विसरून त्या बागेवर पाणी टाकायचं सोडलं होतं. तीन-चार दिवस सूर्यप्रकाश मिळाला नाही तरी पानं पिवळी पडली होती. मग लक्षात आलं की सूर्याशिवाय काहीही टिकत नाही.
आजी नेहमी सांगायच्या, “सूर्य हा देव नाही, पण देवाने दिलेली सर्वात मोठी देणगी आहे.” त्या म्हणायच्या की, “रात्री अंधार असतो तो फक्त विश्रांतीसाठी. सूर्य उगवला की नवीन आशा जागी होते.” एकदा आम्ही सर्वजण गावातल्या सणाला गेलो होतो. रात्री उशिरा घरी परतताना अंधारात रस्ता सापडत नव्हता. आजोबांनी सांगितलं, “उद्या सूर्य उगवेल तेव्हा सगळं ठीक दिसेल.” खरंच, दुसऱ्या दिवशी सकाळी सगळं नेहमीसारखं सुंदर दिसलं. त्या प्रसंगाने मला समजलं की अंधार कधीही कायमचा नसतो.
आता मी शाळेत शिकतो तेव्हा या गोष्टी अधिक लक्षात येतात. विज्ञानाच्या तासात गुरुजींनी सांगितलं की सूर्य नसेल तर पृथ्वीवर तापमान खूप कमी होईल. समुद्र गोठतील, झाडं मरतील आणि प्राणी-पक्षी कुठे राहतील? हे ऐकून मला माझ्या छोट्या बहिणीची आठवण झाली. ती रोज सकाळी “सूर्यदादा” म्हणून खिडकीत बघते. तिला समजत नाही की सूर्य नसेल तर तिची आवडती बाहुलीही कशी खेळायची.
दररोजच्या छोट्या-छोट्या गोष्टींमध्ये सूर्य दडलेला असतो. सकाळी चहा करताना, शाळेत जाण्यासाठी तयार होताना, मैदानात खेळताना… सगळीकडे त्याचा प्रभाव असतो. जर एक दिवस सूर्य उगवला नाही तर आपण किती बेशकून होऊ. पण नशीबाने सूर्य रोज उगवतो. फक्त आपल्याला त्याची किंमत कळत नाही.
म्हणून आता मी रोज सकाळी खिडकी उघडून सूर्याला नमस्कार करतो. त्याच्या प्रकाशातच आपलं आयुष्य, शाळा, खेळ आणि स्वप्नं फुलतात. सूर्य उगवला नाही तर सगळं थांबेल, हे खरं आहे. पण तो नेहमी उगवतो, म्हणून आपणही आशा सोडू नये. प्रत्येक अंधारानंतर प्रकाश येतो, हे शिकायला सूर्यापेक्षा चांगला गुरु दुसरा नाही.
1 thought on “Surya Ugavala Nahi tar Marathi Nibandh: सूर्य उगवला नाही तर निबंध मराठी”